Η Ευρώπη στο σταυροδρόμι: Ηγεσία, προκλήσεις και τρέχουσα κατάσταση

September 30, 2019 admin 0 Comments

Η ομιλία μου στο Διεθνές Συνέδριο Πολιτικών Επιστημόνων με θέμα: “Η Ευρώπη στο σταυροδρόμι: Ηγεσία, προκλήσεις και τρέχουσα κατάσταση”.

«Η συμμετοχή των νέων στην Αυτοδιοίκηση και η λογοδοσία της πολιτικής στην κοινωνία»

Πρέπει να σκεφτούμε τί είναι αυτό το οποίο στην πραγματικότητα δε δίνει όλες τις ευκαιρίες στους νέους ανθρώπους να πάρουν την τύχη της ζωής τους στα δικά τους χέρια. Όταν μιλάμε για πολιτική, δεν μιλάμε για κάποιους οι οποίοι κάθονται πάνω και κάποιους από κάτω να τους παρακολουθούν. Μιλάμε για μια ενιαία διαδικασία. Μιλάμε για μια διαδικασία στην οποία κανένας μας δεν πρέπει να θυμάται τους πολίτες μια φορά στα 4 χρόνια ή μια φορά στα 5 χρόνια ανάλογα με το πότε είναι η εκλογική διαδικασία. Σίγουρα ,η λογοδοσία των πολιτικών απέναντι στους πολίτες πρέπει να είναι πολύ πιο συχνή. Και ο κάθε πολίτης να έχει τη δυνατότητα να εξετάζει και να αξιολογεί τον πολιτικό όχι μόνο με βάση το τί λέει προεκλογικά ,αλλά κυρίως με το τί κάνει μετεκλογικά. Και αυτό είναι κάτι το οποίο και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και στον κόσμο είναι σήμερα ένα μεγάλο ζητούμενο.

Βλέπουμε τον έναν μετά τον άλλον τους πολιτικούς στον πλανήτη μας, να βγαίνουν με μια ατζέντα και να εφαρμόζουν μια ριζικά διαφορετική. Και εδώ δημιουργείται ένα μείζον ζήτημα: η κρίση αξιοπιστίας της πολιτικής, το πώς ξαφνικά στα μάτια όλων όσων ψηφίζουν στις εκλογές, ο πολιτικός μετατρέπεται σε έναν μη κανονικό άνθρωπο, έναν άνθρωπο ο οποίος είναι κάτι πολύ διαφορετικό από το μέσο πολίτη.

Ακούσαμε ανθρώπους με εμπειρία στην αυτοδιοίκηση, ανθρώπους οι οποίοι ξέρουν πώς είναι να διαμορφώνεις συσχετισμούς ισχύος, ανθρώπους οι οποίοι νιώθουν την ανάγκη να φτιάξουμε ένα μεγάλο πεδίο διαλόγου, έναν κοινωνικό διάλογο πάνω σε πολλά διαφορετικά θέματα στα οποία θα έχουμε έναν βασικό κανόνα: ότι θα συναποφασίσουμε και θα συνεκτελούμε γιατί έτσι υπάρχει “πραγματική αυτουργία”. Θέλουμε να είμαστε υπεύθυνοι για τις ζωές μας και θέλουμε όλοι μαζί να αποφασίζουμε και όλοι μαζί να πράττουμε τις αποφάσεις. Και αυτό και στην Ελλάδα και στον κόσμο τα τελευταία χρόνια δεν έγινε πράξη. Μιλάμε για διαδικασίες στις οποίες εμείς θα πάρουμε το λόγο και θα είμαστε υπεύθυνοι των λόγων και των πράξεων μας.

Ως ένας άνθρωπος που ασχολείται με την πολιτική τα τελευταία χρόνια, σας λέω ότι δεν είμαι κάτι διαφορετικό από κανέναν στη δική μου γενιά, από κανέναν από τους συμμαθητές μου με τους οποίους είχαμε κοινή πορεία ,από κανέναν από όλους όσους αγωνιούν για το πού πηγαίνει η πατρίδα μας, που πηγαίνει η Ευρώπη και προφανώς πού πηγαίνει και ο πλανήτης. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι όλα αυτά πρέπει να αλλάξουν προς τα πάνω, ότι θέλουμε άλλα μοντέλα πολιτικών. Στην πραγματικότητα, αυτό το οποίο έχουμε πολύ μεγάλη ανάγκη είναι η πολιτική να γίνει από κανονικούς ανθρώπους και από ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν το φόβο να σηκώσουν το χέρι τους και να πούνε ότι “εμείς θέλουμε να βγούμε  μπροστά”. Γιατί στη σημερινή κοινωνική και οικονομική κατάσταση την οποία έχουμε να αντιμετωπίσουμε, αυτό το οποίο χρειαζόμαστε είναι πολλούς ανθρώπους να βγουν μπροστά και να πάρουν ευθύνες. Χρειαζόμαστε να αλλάξουν τα δεδομένα και να συγκρουστούμε μαζί τους, γιατί μόνο έτσι στην πραγματικότητα υπάρχουν θετικές ανατροπές. Ιστορικά, από την πρώτη στη δεύτερη βιομηχανική επανάσταση, από την δεύτερη στην τρίτη και τώρα από την τρίτη στην τέταρτη. Ζούμε σε έναν κόσμο ο οποίος αλλάζει, έναν κόσμο ο οποίος εξελίσσεται διαρκώς. Θα πρέπει να δούμε σε αυτήν τη διαδικασία ποιος είναι ο ρόλος της πολιτικής.

«Να επαναλειτουργήσουν τα περιφερειακά συμβούλια των νέων»

Προτείνω και πρέπει να αξιοποιούν οι περιφερειάρχες το πώς θα επαναλειτουργήσουν τα περιφερειακά συμβούλια των νέων ανθρώπων. Πώς θα ξαναμπούν όσοι νέοι άνθρωποι θέλουν σε αυτήν τη διαδικασία για να έρθουν στα περιφερειακά συμβούλια και να δουν πώς λειτουργούν οι νόμοι για την αυτοδιοίκηση, να συμμετέχουν. Και αυτό πρέπει να γίνει και για τους δήμους.

«Να προχωρήσουμε στη Διαύγεια ΙΙ»

Το δεύτερο το οποίο πρέπει να μπει στην ατζέντα της κουβέντας είναι το πώς θα πάμε τη Διαύγεια παντού .Μέχρι να γίνει νόμος του κράτους η Διαύγεια το 2009 από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ,όποια πράξη έκανε ένα δημοτικό ή περιφερειακό συμβούλιο ή ένα υπουργείο, δεν έβγαινε ποτέ στο διαδίκτυο. Δεν υπήρχε καμία δημοσιότητα. Δεν ήξερε ο Έλληνας πολίτης πού πηγαίνουν τα χρήματα της φορολογίας του. Και σήμερα ακόμα υπάρχει ένα κομμάτι χρημάτων τα οποία, επειδή η Διαύγεια έφτασε ως ένα σημείο, πρέπει να μάθουμε πού πηγαίνουν. Έχει έρθει η ώρα να προχωρήσουμε σε μια Διαύγεια ΙΙ. Να δούμε πώς η αυτοδιοίκηση μπορεί να κάνει τη δουλειά της απελευθερωμένη από τη γραφειοκρατία και τους νομικισμούς, αλλά ταυτόχρονα να δίνει τη δυνατότητα σε κάθε Έλληνα πολίτη ο οποίος θα κάθεται μπροστά στον υπολογιστή του και θα μπορεί να κλικάρει τον προϋπολογισμό και απολογισμό της περιφέρειάς και του δήμου, να βλέπει πού πηγαίνουν τα χρήματα τα οποία δίνει στα δημοτικά τέλη και όχι μόνο.

«Χρειάζεται μια νέα συλλογική αντίληψη»

Και είναι προφανές ότι για να γίνει όλο αυτό χρειάζεται μια νέα αντίληψη, που έχει ως φορείς νέους ανθρώπους, όχι κατ’ ανάγκη ηλικιακά. Νέους ανθρώπους στον τρόπο με τον οποίο βλέπουν τα πράγματα, νέους ανθρώπους στον τρόπο με τον οποίο αντιδρούν στα ερεθίσματα της νέας εποχής ,νέους ανθρώπους οι οποίοι θέλουν να συγκρουστούν και όχι να συμβιβαστούν, νέους ανθρώπους οι οποίοι πιστεύουν ότι μέσω της συλλογικής προσπάθειας μπορούμε να πάμε ακόμα πιο μπροστά και με βάση τα ερεθίσματα της δικής μας εποχής, της εποχής του διαδικτύου και της εποχής των social media.

Δημιουργείται πολλές φορές η αίσθηση ότι μπορεί να πάμε μόνοι μας πολύ γρήγορα κάπου. Και αυτό δημιουργεί φούσκες οι οποίες σκάνε και δημιουργούν πολύ μεγάλα προβλήματα. Η έννοια της συλλογικότητας και ο τρόπος με τον οποίο πρέπει σήμερα να λειτουργήσουμε είναι μια έννοια την οποία εμείς οι Έλληνες πρέπει να επαναεφεύρουμε, να την βρούμε και να την ξαναφέρουμε στο προσκήνιο της κοινωνικής και πολιτικής ζωής, βάζοντας μπροστά τα θέματα τα οποία είναι ζητήματα ευκαιριών, έτσι ώστε να δημιουργήσουμε ξανά ένα οικονομικό σύστημα το οποίο δίνει ευκαιρίες, δίνει τη δυνατότητα σε κάθε Έλληνα πολίτη, ανεξάρτητα αν έχει γεννηθεί στον Έβρο ή στην Κρήτη, στην Κέρκυρα ή στο Καστελόριζο, να πρωταγωνιστεί στη ζωή του. Σε κάθε άνθρωπο που έχει στην Ελλάδα, για λόγους οικονομικούς ή για λόγους οι οποίοι σχετίζονται με την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα του να βρει ένα κοινωνικό κράτος που θα του δώσει τη δυνατότητα να σταθεί εδώ και στη συνέχεια να πάει εκεί που θέλει να πάει. Και όλο αυτό θα γίνει μόνο από κάτω προς τα πάνω. Με την απαραίτητη συμβουλή και συμβολή όσων βρίσκονται από τα πάνω ,όσο αυτοί ακούν. Σε αυτό το δρόμο, αυτό το οποίο έχει σημασία για τους ανθρώπους εδώ που είναι η δύναμη των νιάτων, η δύναμη της νέας γενιάς, η δύναμη της ηλικίας είναι ένα άριστο, ένα υπέροχο διαβατήριο. Είναι διαβατήριο, άμα ξέρεις πού θέλεις να πας. Και εμείς πρέπει να βρούμε την καλύτερη μέρα για την πατρίδα μας, για την Ευρώπη. Μια Ελλάδα η οποία μπορεί να ονειρευτεί και να πετύχει ξανά μακριά από τις μιζέριες και τους διχασμούς του παρελθόντος.